Een geloofwaardige nationale schatting kan niet voortkomen uit een gemiddeld oppervlak vermenigvuldigd met het aantal onroerende goederen. Het Heiwit-model gebruikt een geolokaliseerd frame, een gestratificeerde steekproef en zonne-schattingen met betrekking tot de individuele elementen. Precis daarom moeten de stappen die nog niet repliceerbaar zijn, worden verklaard.

Het hoofdstuk in 8 dia's

Blader door het originele carrousel dat voor dit hoofdstuk is gemaakt. De afbeeldingen zijn geoptimaliseerd voor het web en geüpload naar de WordPress-mediabibliotheek.

Originele dia's · gecontroleerde gegevens in de tekst

‹›

1 / 8

Op smartphone veeg je naar links of rechts. Gebruik op het toetsenbord de linker- en rechterpijltjestoetsen.

Controlverslag van de carrousel. De originele dia's vermelden 96,5% Google Solar API, 3,5% PVGIS en 174 gevallen. Deze grootheden zijn wiskundig niet compatibel; de inconsistentie wordt zichtbaar gehouden en toegelicht in de gecontroleerde tekst.

1. Het OpenStreetMap-kader

Het beginuniversum is geëxtraheerd uit OpenStreetMap via de Overpass API met behulp van functionele tags die herleidbaar zijn tot scholen, ziekenhuizen, gemeentehuizen en andere openbare diensten. De correcte attributie is: © OpenStreetMap-bijdragers, gegevens beschikbaar volgens ODbL 1.0, extractie aangekondigd april 2026.

De term «frame» is belangrijk. Een OSM-element bewijst geen openbaar eigendom en kan een punt, een gebouw, een omtrek of een relatie vertegenwoordigen. Particuliere scholen, klinieken en gecontracteerde voorzieningen kunnen binnen de functionele tags vallen. De Overpass-query, de ontdubbelingsregels en de POI-gebouwkoppeling zullen daarom moeten worden gepubliceerd.

2. De gestratificeerde steekproef

Om de kosten van de opvragingen te beperken, gaat het onderzoek uit van een steekproef van 10.000 elementen, wat neerkomt op 24,2% van het frame. De steekproef is onderverdeeld in 20 lagen die zijn verkregen door vijf macrogebieden en vier functionele typen met elkaar te combineren. Het nationale totaal wordt geschat met behulp van de klassieke gestratificeerde schatter, waarbij het gemiddelde van elke laag wordt vermenigvuldigd met de omvang van die laag in de populatie.

De materialen vermelden echter 9.318 records met geldige gegevens. De 682 ontbrekende moeten worden geclassificeerd: API-mislukkingen, duplicaten, elementen die niet aan een dak kunnen worden gekoppeld of andere uitsluitingen. Zonder deze classificatie kan een non-responsbiasing niet worden uitgesloten.

3. Google Solar API en PVGIS

Voor de bemonsterde elementen is het gebruik van het Building Insights-eindpunt van de Google Solar API verklaard. De na te leven attributie in de buurt van de resultaten is: «Bron: inclusief zonne-gegevens van Google. Geaggregeerde verwerking door Heiwit S.p.A.; Google is nochtans auteur noch validator van de studie».

De definitieve procedure moet de vereiste en geleverde kwaliteit, de datum van de beelden, de door de dienst gebruikte capaciteit van de panelen, de afstand tussen de gevraagde coördinaat en het geïdentificeerde gebouw, en de controles op campussen met meerdere gebouwen documenteren.

Voor de elementen die met PVGIS zijn behandeld, moeten de hypothesen over het oppervlak, de benuttingscoëfficiënt van het dak, de oriëntatie en de verliezen worden gepubliceerd. Bronvermelding: PVGIS © Europese Unie / Europese Commissie, Gemeenschappelijk Centrum voor Onderzoek (JRC), versie 5.2; verwerking door Heiwit S.p.A. De resultaten vertegenwoordigen niet noodzakelijk het standpunt van de Europese Commissie.

4. Bootstrap en betrouwbaarheidsintervallen

De studie rapporteert een niet-parametrische bootstrap van 1.000 iteraties. Zelfs als de berekening correct zou zijn, vertegenwoordigt het interval de steekproefonzekerheid conditioneel aan het frame en het model. Het omvat geen OSM-classificatiefouten, daktoewijzing, beelden-dekking, fallback, ontbrekende gegevens of economische aannames.

5. Vergelijking met GSE Atlaimpianti

Er is een matching verklaard binnen 80 meter met Atlaimpianti. De vergelijking kan nuttig zijn, maar een afstand van minder dan 80 meter bewijst niet dat de installatie bij het gebouw hoort. Er zijn afstandsverdeling, handmatige controles, fout-positieven en uitschieters nodig. Bovendien is Atlaimpianti een grote verzameling van installaties die worden beheerd of gesubsidieerd door de GSE, en niet de volledige telling van de Italiaanse fotovoltaïsche installaties.

Wat ontbreekt er voor de volledige replica

• Overpass-query en ontdubbelingsregels;
• dataset van de 10.000 records en lijst van de 9.318 geldige;
• logboek Google/PVGIS en uitsluitingsredenen;
• bemonsterings-, expansie- en bootstrapcode;
• bestand del matching Atlaimpianti en handmatige controles;
• regionale dataset en economisch model.